اطلاعیه‌ی شماره‌ی سه:

هیئت داوران مرحله ­ی نخست جشنواره ­ی داستان­ های بومی کنام از بین سیصد و پنجاه و دو اثر ارسالی به دبیرخانه ­ی این جایزه­ ی ادبی،  یکصد و ده  داستان را شایسته ­ی راهیابی به مرحله ­ی دوم ارزیابی می­کند.

داستان های برگزیده مرحله اول جشنواره داستان های بومی کنام

با توجه به قوانین داخلی جشنواره کنام، اسامی نویسندگان پس از حصول نتایج نهایی جشنواره در سایت مندرج می­شود.
اسامی پنجاه اثر ارسالی به مرحله­ی دوم تا بیستم شهریورماه اعلام خواهد شد.

اطلاعیه‌ی شماره‌ی دو:
راویان اخبار و بادها به گوشمان خواندند که یاران درست پیمان کنام در قفا پچپچه می کنند که دست در حلقه ی آن زلف دو تا نتوان کرد تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد دست خواییدیم و بر تارک و سر کوبیدیم که شد آنچه نباید و سرشت آوردگاه های داستان گویی بدعهدی است و بی وفایی. اما بشنوید از احوالات ما که سیصد و پنجاه و دو طومار کوچک نوشتیم و بستیم به پایک کبوتران جلد و نامه رسان مخابرات. آن ها هم از فراز سیم ها و خطوط مغشوش و خط خطی پریدند و چه بسیار که به سرمنزل مقصود نرسیدند. (دلیورد نفرمودند). خاطر دوستان مکدر گشته و دل از ما برگرفتند. حال ما اصحاب کنام تائب و پشیمان روی آوردیم به درگاه و شما و طلب مغفرت داریم و آنچه در آن طومارها نوشته آمده اینجا می نگاریم که تا نیمه ی اسد (پانزدهم مرداد) نام صد تن از یاران برگزیده را بر تارک این تارنما می نگاریم. باشد که پند گیریم.

اطلاعیه‌ی شماره‌ی یک:
قرار بود با پایان دوشنبه، یعنی پانزدهم فروردین سال نود، مهلت ارسال آثار به دبیرخانه‌ی جشنواره‌ی کنام هم به پایان برسد. تا این تاریخ، دقیقاً دویست و سی و نه فایل داستان، از طریق سایت جشنواره برای دبیرخانه ارسال شده است. از این بین عده‌ی معدودی داستان‌شان را دو یا سه بار فرستاده‌اند. عده‌‌ای دیگر هم دو یا سه داستان برای جشنواره فرستاده‌اندکه صرف نظر از لطف و حسن نظر شان، خلاف متن فراخوان است. غیر از این‌ها حدود بیست فایل هم از طریق ای‌میل جشنواره به دبیرخانه ارسال شده که اگرچه قرارمان این نبود، تصمیم گرفتیم آن‌ها را هم بررسی کنیم.
با همه‌ی این احوال هنوز ترسمان این است که دوستانی باشند که به هر دلیلی داستان‌هایشان به دست ما نرسیده باشد. یا حتّی عزیزانی که دوست داشته‌اند توی جشنواره شرکت کنند ولی این مهلت چهل و پنج روزه برای جمع و جور کردن داستان‌شان کافی نبوده است. این شد که:
• مهلت ارسال آثار به دبیرخانه‌ی جشنواره‌ی کنام تا پانزدهم اردیبهشت ماه تمدید گردید.
• ارسال داستان علاوه بر بارگذاری بر روی سایت، از طریق ای‌میل جشنواره (konam.festival@gmail.com) نیز امکان‌پذیر است.
• چنان‌چه داستان‌های شما به دست ما رسیده باشد، حداکثر تا بیستم فروردین ماه از طریق ایمیل ما از رسیدن و همچنین نواقص احتمالی فایل‌هایتان آگاه خواهید شد. (چنان‌چه بیش از یک داستان فرستاده باشید از شما درخواست می‌شود که تنها یکی را انتخاب کنید) بنابر این اگر تا تاریخ مذکور ایمیلی دریافت نکردید بدین معنی است که داستان‌تان به دست ما نرسیده و باید مجدداً نسبت به ارسال آن اقدام کنید. ( تاریخ بیستم فروردین فقط مربوط به شرکت کنندگانی است که آثار خود را تا پانزدهم فروردین برای ما ارسال کرده باشند. این اصلاع رسانی برای کسانی که از امروز به بعد داستان می‌فرستند در فرصتی دیگر انجام خواهد شد.)
و دست آخر هم ؛ روزگارتان خوش، دل‌هاتان شاد و کنام‌تان آباد!

*       *       *

فـــراخوان:

شب نخست خلیفه ایستاده بود. جلاد ایستاده بود. شهرزاد نشست و قصه گفت...
هزار شب گذشت...
شب هزار و یکم شهرزاد نشسته بود. خلیفه نشسته بود. جلاد هم نشسته بود. سکوت بود و انتظار برای...
و ما همچنان در انتظار قصّه‌ایم! قصّه‌هایی که مثل افسانه‌های شهرزاد، مثل داستان‌های مادربزرگ خوابمان کند. می‌خواهیم در انتظار داستان بعدی و بعدی چشم‌هایمان را روی هم بگذاریم و خواب شهرزاد را ببینیم و شمشیر جلاد را که با سحر افسانه در نیامش فرو رفته. پادشاه را که سرش روی شانه افتاده و ردای مُلوّنش را روی سرانداخته و سینه‌اش در آرامش خواب به آهستگی بالا و پایین می رود. مادربزگ را که در شب یلدا به نقطه‌ای ثابت خیره مانده و حکایت می‌کند. بعد پلکهایش مثل پلک‌های ما سنگین می‌شود. قصه ناتمام می‌ماند و باز در انتظار قصه می‌مانیم.
می‌خواهیم از سراسر ایران ، داستان‌هایی را با رنگ و بوی همین سرزمین گرد آوریم‌. هر نویسنده آشیان و کنام خود را باز خواهد آفرید. می‌خواهیم فرشی ملوّن و هزار نقش ببافیم و با هم به تماشایش بنشینیم.

چند نکته:

• محدودیتی در حجم داستان‌ها لحاظ نشده. فقط باید در قالب داستان کوتاه بگنجند.
• محدودیتی در موضوع داستان ها وجود ندارد. امّا باید رنگ و بوی ایرانی داشته باشند.
• ارسال داستان برای دبیرخانه‌ی جایزه‌ی ادبی کنام به معنای توافق ضمنی صاحب اثر برای چاپ آن در مجموعه‌ای واحد توسط انتشارات دانشگاه فردوسی است. ( این بند ویژه‌ی دانشجویان است.)
• داستان‌هایی که پیش از این در کتب، نشریات و مجلات کاغذی و الکترونیکی انتشار یافته و یا در سایر جشنواره‌ها به داوری گذاشته شده‌اند در جشنواره شرکت داده نخواهند شد.
• هر نویسنده تنها می‌تواند یک داستان خود را برای ما ارسال کند. ارسال داستان تنها از طریق صفحه‌ی مختص بارگزاری داستان بر روی این سایت امکان پذیر است.
• مهلت ارسال آثار تا پانزدم فروردین سال نود می‌باشد. این زمان تمدید نخواهد شد.
• جشنواره دارای بخش ویژه‌ی دانشجویی نیز هست.

و اما؛
مقصود ما از داستان بومی لزوماً داستان‌های محلی ، اقلیمی ، پاستورال (روستایی) و ... نیست. بلکه تمام این‌ها زیرمجموعه‌ی عنوان بومی (native) قرار می‌گیرند. به طور مثال داستانی که در فضای کاملا امروزی اتفاق می‌افتد از حوزه‌ی این عنوان خارج نیست. مهم آن است که داستان رونوشتی از نمونه‌های خارجی نباشد که در صورت حذف اسامی خاص ایرانی از آن هویتش فرو بریزد.